Maak kennis met Jarne Pollie - genomineerd voor de Vlaamse Scriptieprijs

Ik sta zelf elke week met spelers met een andere huidskleur op een voetbalveld. Het choqueerde me om racistische uitlatingen te horen en te zien wat die verwijten bij hen teweegbrachten. 

Welk beleid voeren de verschillende actoren tegen racisme in de eerste klasse van het Belgisch voetbal?
(Titel journalistiek artikel: KV Kortrijk is voorbeeld voor ‘Italiaanse racismeclub’ Cagliari)
Jarne Pollie - Hogeschool West-Vlaanderen (Bachelor Journalistiek)

Bij het aanmoedigen van hun favoriete team, laten voetbalsupporters graag van zich horen. Maar wat als er uit de tribune plots allerlei racistische verwijten en oerwoudgeluiden opborrelen? Journalist Jarne Pollie onderzocht in zijn bachelorproef of en hoe we racisme uit de voetbalstadions kunnen bannen en goot zijn bevindingen in een boeiende podcast.

Waarom koos je voor dat scriptieonderwerp?

Mijn grote passie is voetbal. Ik speel het zelf ook en bijna elke week staan spelers met een andere huidskleur op het veld, zo wel bij mijn ploeg als bij de tegenstander. Ook daar, in de lagere voetbalreeksen, merkte ik racistische uitlatingen op. En als ik dan zag wat die verwijten teweegbrengen bij de spelers, dan choqueert mij dat. Ik wilde gaan kijken hoe racisme aangepakt wordt in de hoogste voetbalcompetitie 1A, omdat die reeks een voorbeeldfunctie heeft en zo ook kan helpen om racisme uit het volledige voetbal (ook het jeugd- en provinciale voetbal) te helpen.

Wat was het mooiste moment tijdens het schrijven van je scriptie?

Het mooiste moment vond ik de gelukzalige gevoelens toen mijn belangrijkste geïnterviewden eindelijk toezegden. Ik probeerde al een hele tijd om Standardspeler Paul-José Mpoku te overtuigen om me een interview te geven over het onderwerp. Na meer dan twee maanden, tientallen telefoons en mails stemde hij daar uiteindelijk mee in. Tijdens het interview was ik ook wat 'starstruck'. Ook de supporter die zich schuldig had gemaakt aan racisme in het stadion van KV Kortrijk, bleek na lang aandringen gewillig om geïnterviewd te worden. Om hem te bereiken had ik de medewerking van KV Kortrijk nodig en het verliep volledig anoniem. Dus ook dat was niet simpel, maar wanneer ik met veel informatie van beide interviews wegstapte, voelde het alsof ik de wereld aankon. Ik kon niet wachten om te beginnen schrijven.

Wat was het moeilijkste (moment) bij je scriptieonderzoek?

Waar ik de meeste moeite mee had, was het afbakenen van mijn thema. Ik vond veel gegevens over racisme in het voetbal, maar een groot deel van die informatie ging over buitenlandse competities of over een andere tijdsperiode dan de periode waar ik me op richtte. Ik wilde ook alles lezen, dus ik verdronk in de informatie. Dat zorgde er ook voor dat ik geen zin had om aan mijn scriptie te schrijven. Mijn begeleiders en familieleden hebben me geweldig geholpen om van start te gaan. En eens op dreef, lukte het aardig om een scriptie te maken.

Waarom zou iemand jouw thesis moeten lezen?

Voetballiefhebbers kunnen 'leren' hoe ze zich moeten gedragen in een stadion. Wat mogen ze doen, maar belangrijker: wat mogen ze niet doen? En welke straffen hangen vast aan hun gedrag? Verder kunnen mensen de evolutie van de aanpak van racisme in het voetbal bekijken. Hoe ging het er vroeger aan toe en wat gebeurt er nu bij racistische incidenten? Daarnaast toont de thesis welke gevolgen racistisch gedrag kan hebben. De thesis biedt ook voorstellen om racisme nog beter aan te pakken.

Wat doe je nu, in je leven na de scriptie en studies?

Ik studeer nog altijd, namelijk Toegepaste Gezondheidswetenschappen aan de HoWest in Brugge. Ik volg een volledig andere richting, omdat ik nog niet weet in welke richting ik effectief wil werken. Die studies combineer ik wel met journalistiek werk, zo ga ik vanaf februari 2020 aan de slag als journalist bij Sporza. Een mooi vooruitzicht, met een prachtige sportzomer die er zit aan te komen.