De shortlist van de vijf strafste onderwijsscripties is bekend. Ontdek de finalisten van de Klasseprijs 2025!
Hoe kunnen we detentie bespreekbaar maken tussen ouder en kind? Kan een cocktail ons helpen om de risico's van PFAS voor ons lichaam beter te begrijpen? Kunnen groenmuren onze binnenlucht écht zuiveren? Hoe beïnvloeden historische koloniale patronen de huidige energietransities in landen als Namibië? En kunnen borstprothesen écht passen en tegelijk troost en zelfvertrouwen bieden?
Ontdek het antwoord op deze vragen in de shortlist van de Vlaamse Scriptieprijs 2025. Met deze wedstrijd wil SciMingo vzw boeiende scripties redden van hun droevige lot om in een digitaal zwart gat te verdwijnen. Tijdens deze editie ontving de organisatie maar liefst 498 inzendingen.
Wie van de vijf finalisten met de hoofdprijs van 2.500 euro en de felbegeerde trofee naar huis gaat, maken we op woensdag 17 december bekend tijdens de prijsuitreiking van de Vlaamse Scriptieprijs in het stadhuis van Kortrijk.
Erasmushogeschool Brussel - Bachelor Sociaal Werk
In België groeien naar schatting 16.000 kinderen op met een ouder in de gevangenis, maar toch ontbreken concrete handvatten om met hen over detentie te praten. Terwijl ouders zoeken naar de juiste woorden, hebben kinderen vaak vragen en onzekerheden. Vanuit die nood ontwikkelde Tine Janssen een laagdrempelige tool: placemats met spelletjes, vragen en opdrachten die moeilijke gesprekken tijdens kinderbezoeken of thuis helpen openen. Om het taboe rond detentie verder te doorbreken, richtte ze ook de vzw BuitenFamilies op, die gezinnen, familie en vrienden van gedetineerden erkenning, ondersteuning en vertrouwen biedt.
Universiteit Hasselt - Master of Science in Statistics and Data Science
PFAS zitten overal, van cosmetica en eieren tot ons drinkwater, en omdat ze nauwelijks afbreken, stapelen ze zich op in ons lichaam en leefmilieu. Wie hoge concentraties van één PFAS heeft, vertoont vaak ook verhoogde waarden van andere varianten, waardoor het moeilijk is te bepalen welke stof precies welke gezondheidsklachten veroorzaakt. Het onderzoek van Jonas Meijerink toont aan dat traditionele meetmethoden tekortschieten omdat ze de stoffen afzonderlijk bekijken. Hij ontwikkelde geavanceerde statistische modellen die wel rekening houden met de volledige PFAS-cocktail én de afzonderlijke effecten beter inschatten. Zo kunnen gezondheidsrisico’s nauwkeuriger beoordeeld en toekomstige interventies veel gerichter gepland worden.
Universiteit Antwerpen, Universiteit Gent en KU Leuven - Master of Science in Bioscience Engineering: Sustainable Urban Bioscience Engineering
Groenmuren zijn al langer populair in kantoorruimtes, maar hun luchtzuiverende werking blijft vaak beperkt. Seppe Vandeweghe ontwikkelde een systeem waarbij planten en microben schadelijke stoffen actief afbreken via slimme luchtstroming. Experimenten met 50x50 cm modules toonden aan dat de technologie efficiënt werkt, zelfs bij vijf keer hogere concentraties dan de toegestane blootstellingsgrens. Bovendien verbetert de werking van de biofilter bij herhaalde blootstelling en is het modulair, waardoor opschaling en integratie met bestaande ventilatiesystemen eenvoudig mogelijk zijn.
Universiteit Gent - Master of Science in de EU-studies
Groene waterstof wordt wereldwijd gepresenteerd als de energie van de toekomst. Namibië profileert zich daarbij als toekomstige wereldleider. Het onderzoek van Kirsten Masil toont echter dat achter dit veelbelovende discours koloniale patronen schuilen: buitenlandse investeerders bepalen vaak de koers van grote waterstofprojecten en innen de grootste winsten, terwijl Namibië vooral de risico’s draagt. Lokale kennis wordt nauwelijks betrokken en het land blijft internationaal vooral gepositioneerd als grondstoffenleverancier, een rol die teruggaat tot het koloniale verleden. Masil benadrukt dat een rechtvaardige energietransitie een dekoloniale herziening van macht, kennis en ontwikkelingsmodellen vraagt.
Universiteit Gent - Master of Science in de industriële wetenschappen: industrieel ontwerpen
In België krijgen elk jaar meer dan 11.000 vrouwen de diagnose borstkanker. Voor velen betekent dit een borstamputatie, met een grote impact op zelfbeeld en lichaamssymmetrie. Eline De Roo ontwikkelde een modulair 3D-geprinte prothese die lichter, ademend en volledig op maat is, in tegenstelling tot standaardprothesen. In cocreatie met patiënten en experts combineert het ontwerp technisch maatwerk met comfort en emotionele ondersteuning. Innovatieve structuren en 3D-scanning maken maatwerk op grote schaal mogelijk, terwijl het modulaire ontwerp esthetische flexibiliteit biedt. Het project toont hoe technologie, empathie en design samenkomen om vrouwen na borstkanker een prothese te geven die écht past.
De jury van de Vlaamse Scriptieprijs beoordeelde de inzendingen op nieuwswaarde, journalistieke bruikbaarheid en wetenschappelijke kwaliteit. Dit jaar bestond deze jury uit:
Wil je op de hoogte blijven van het verdere verloop van de wedstrijd?